Follow by Email

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Το παράθυρο

Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.
Ο ένας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα, για να κατέβουν υγρά από τα πνευμόνια του.
Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.
Ο άλλος έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.
Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.
Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στο «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.
Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μιας ώρας που μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και το χρώμα του κόσμου εκεί έξω.
Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.
Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά, ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Νέοι έκαναν την βόλτα τους ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μπορούσες να δεις μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης στο βάθος.
Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσιες λεπτομέρειες, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.
Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μια παρέλαση που περνούσε.
Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική -μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.
Μέρες, βδομάδες πέρασαν...
Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους, μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του. Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς.
Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή και, εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.
Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα, να δει για πρώτη του φορά τον έξω κόσμο. Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι. Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο...
Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι μπορεί να ανάγκασε το συγχωρεμένο συγκάτοικό του να περιγράφει τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.
Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο! 
Πρόσθεσε: «Ίσως ήθελε απλώς να σου δώσει θάρρος».
Επίλογος:
Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τη δική σου κατάσταση.
Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, γίνεται διπλή! 
Γίνε ένα παράθυρο για τους γύρω σου, μέσα απ' το οποίο θα αντικρίζουν την προοπτική του ουρανού!

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Βρείτε την περίμετρο

Ποιά είναι η περίμετρος του παρακάτω σχήματος;

Οπτική ψευδαίσθηση


Cafe wall illusion on a building in Melbourne

H φωτογραφία είναι από ένα κτίριο στην Μελβούρνη της Αυστραλίας. Εδώ στεγάζεται η τελωνειακή υπηρεσία της Αυστραλίας.
Το κτίριο, σχεδιάστηκε έτσι, για να τονίσει την οπτική ψευδαίσθηση που δημιουργούν τα ασπρόμαυρα ορθογώνια, με τον τρόπο που είναι τοποθετημένα.
Έτσι φαίνεται, ότι οι οριζόντιες γραμμές αποκλίνουν, ενώ είναι παράλληλες.

64=65;

Οι ομόκεντροι κύκλοι

Τα βατραχάκια.

Περάστε τα βατραχάκια απέναντι. Μπορείτε κάθε φορά να πηδάτε μόνο ένα βατραχάκι.
Περάστε τα βατραχάκια απέναντι.

Τα δοχεία με το γάλα και άλλα τηλεπαιχνίδια.


Υπάρχουν τρείς κάδοι των τριών, πέντε και οκτώ λίτρων. Ο κάδος των οκτώ λίτρων είναι γεμάτος με γάλα.
Με διαδοχικές μεταγγίσεις μεταξύ των κάδων να απομονώστε σε ένα από τα δοχεία τέσσερα λίτρα.
Για να μεταφέρετε το γάλα από τον ένα κάδο στον άλλο, σείρετε το ποντίκι με πατημένο το αριστερό πλήκτρο ξεκινώντας από τον κάδο που θέλετε να αδειάσετε προς τον κάδο που θέλετε να γεμίσετε. Όταν φτάσετε στον κάδο που θέλετε να γεμίσετε αφήστε το πλήκτρο του ποντικιού.

Τρείς 17χρονοι το ξεκίνησαν


Επειδή ακούμε και διαβάζουμε διάφορα, από διάφορους που θέλουν να καπελώσουν την σημερινή μεγαλειώδη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, τους πληροφορούμε ότι την σελίδα Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα ξεκίνησαν χθες τρεις 17χρονοι μαθητές. Οι δύο σπουδάζουν σε
ιδιωτικό σχολείο και η μία σε δημόσιο δήμου της Αττικής.

Παιδιά όλοι οικογενειών της μεσαίας τάξης, χωρίς καμία κομματική ένταξη.

Σχετικά με όσα γράφτηκαν για το χθεσινό “πέσιμο” της σελίδας μαθαίνουμε ότι κατέβασαν την πρώτη σελίδα που ανέβασαν χθες επειδή φοβήθηκαν τις αντιδράσεις, αλλά την ανέβασαν ξανά.
Εγώ λέω : ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!!!!!!

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/05/17_26.html#ixzz1NTvUGvln

Εάν Με πιστεύεις, κόψε το…Σχοινί!…

Τα μέτρα που μας επιβλήθηκαν είναι σκληρά και όσα έρχονται ακόμη όλοι φοβόμαστε ότι θα είναι ακόμη πιο απάνθρωπα και θα μας απαξιώσουν σε Εθνικό επίπεδο αλλά δυστυχώς αυτοί που μας Κυβέρνησαν τα τελευταία 37 χρόνια μετά τη Χούντα και μας έφτασαν μέχρι εδώ λες και εκτελούσαν «εντολές» από άγνωστα Κέντρα και άγνωστους ανθέλληνες φρόντισαν να 
στερήσουν από τη νέα γενιά, από τα παιδιά μας τις δεξιότητες που διέθεταν σε μεγάλο βαθμό οι γονείς μας (πρόσφυγες και ντόπιοι) και μπορούσαν να ανταπεξέλθουν και στις πιο σκληρές δοκιμασίες όπως η Ναζιστική κατοχή. Καιρός να θυμηθούμε, χωρίς βέβαια να γίνουμε μοιρολατρικά θρησκόληπτοι, το «βόηθα Παναγιά» και το «έχει ο Θεός» των γονιών μας, γιαγιάδων και παππούδων των παιδιών μας ...

Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, που θέλησε να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα, όλα ήταν μαύρα, μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα.

Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σχοινί τον κρατούσε ζωντανό. Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:

-----Θεέ μου, βοήθησε με!
Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:
----Τί θέλεις να κάνω;
----Σώσε με, Θεέ μου!
----Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;
----Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!
Η βαθιά φωνή ψηλά από τον Ουρανό ακούστηκε να λέει προστατικά: ---------ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ...».
Στο σημείο αυτό σταμάτησα να διαβάζω και με απορία σκέφτηκα: «Θεέ μου, τι ζητάς από αυτόν τον άνθρωπο; Είναι δυνατόν να του ζητάς να κόψει το σκοινί, το μόνο πράγμα πού τον κρατάει ζωντανό;» Εγκατέλειψα γρήγορα αυτές τις σκέψεις και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη. Αλήθεια, ΕΓΩ τί θα έκανα; Με ανάμεικτα συναισθήματα και σχεδόν με βεβαιότητα για την απάντηση μου, έφτασα στο τέλος:
«Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος με το σώμα του να αιωρείται κρεμασμένο από το σκοινί που ήταν δεμένο στη μέση του...Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σχοινί και το σώμα του βρισκόταν ΜΟΝΟ 3 μέτρα πάνω από το έδαφος....»
Εσύ και εγώ, πόσο κολλημένοι είμαστε στο σχοινί μας;

Εσύ και εγώ πόσο κολλημένοι είμαστε στην Ιδεολογική πολιτική μας θέση, σε Κόμματα που πλέον ΔΕΝ εκπροσωπούν ούτε καν τον εαυτό τους, σε πρόσωπα που ελέγχουν την Εξουσία ή θέλουν να την αποκτήσουν αλλά δεν πείθουν ότι μπορούν να την χειριστούν σωστά...

Μπορούμε να αρνηθούμε την υποταγή μας σε ένα Πολιτικό Σύστημα για το οποίο άνθρωποι που το υπηρέτησαν έντιμα και το τίμησαν σήμερα μας λένε φωναχτά και καθαρά ότι «σάπισε» ότι ΔΕΝ εξυπηρετεί εμάς αλλά αυτούς που το ελέγχουν ότι έχει ήδη...καταρρεύσει!

Αλλά ποτέ μην αμφισβητούμε όσα εκπορεύονται από το Θεό, τον Χριστό, την Παναγιά μας.

Από την Αγία Τριάδα και ας συγχωρήσουμε – ας αγνοήσουμε – κάποιους που λειτουργούν ως «μεσάζοντες»

Ποτέ μην πούμε ότι μας ξέχασε η μας εγκατέλειψε.

Ποτέ μη σκεφθούμε ότι δεν μας φροντίζει.

Μας κρατάει πάντοτε με το δεξί Του χέρι...

Η επιλογή να σωθούμε απλώνοντας το δικό μας χέρι ανήκει σε εμάς.

του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/05/blog-post_3129.html#ixzz1NTt4mgwb

Εμβαδό παραβολικού χωρίου

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Υπάρχει Θεός;


Ένας άθεος Καθηγητής της Φιλοσοφίας συζητά με ένα φοιτητή του για τη σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στο Θεό.
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στο Θεό;
Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
- Είναι ο Θεός παντοδύναμος;
- Ναι.
- Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους.  Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
-           .
-           Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε, μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;
-           Ναι.
-           Είναι καλός ο διάβολος;
-           Όχι.
-           Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;
-           Ο. Θεός.
-           Σωστά. Πες μου, παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;
-           Ναι.
-           Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα σωστά;
-           Ναι
-           Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;
-           .
-           Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;
-           Μάλιστα. Λοιπόν ποιος τα δημιούργησε;
-           .
-           Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις πέντε αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου, παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
-           Όχι, κύριε.
-           Έχεις ποτέ αγγίξει τον Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί τον Θεό, μυρίσει τον Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου τον Θεό;
-           Όχι, κύριε, φοβάμαι πως όχι.
-           Και παρ' όλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;
-           Ναι.
-           Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;
-           Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.
-           Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.
-           Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε «θερμότητα»;
-           Ναι.
-           Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε «κρύο»;
-           Ναι.
-           Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή.
-           Σκεφτείτε το σκοτάδι, Καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε «σκοτάδι»;
-           Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
-           Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε Καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως. Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε «σκοτάδι», έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε, θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
-           Πού θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;
-           Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.
-           Ελαττωματική! Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
-           Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως η σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτή την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά  η απουσία της. Τώρα πείτε μου, Καθηγητά, διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;
-           Εάν αναφέρεσαι στη φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.
-           Έχετε ποτέ παρακολουθήσει  με τα μάτια σας την εξέλιξη;
-           .
-           Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ τη διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δε σταματά ποτέ, τότε διδάσκετε την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε  επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
-           .
-           Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του Καθηγητή; Που να έχει ακούσει  ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του Καθηγητή; Κανένας, άρα, σύμφωνα με τους κανόνες του ελεγχόμενου και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη ισχυρίζεται  ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο το σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε  αυτά που διδάσκετε, κύριε;
-           Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.
-           Αυτό είναι, κύριε. Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.
Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN.

Το Test του δεξιού ποδιού

Test του δεξιού ποδιού
Δοκιμάστε το, δεν θα το πιστεύετε.. Θα προσπαθείτε συνέχεια να το πετύχετε
αλλά δεν θα τα καταφέρετε.

1.-Λοιπόν όπως κάθεστε στο γραφείο σας, σηκώστε το δεξί πόδι από το πάτωμα και κάντε κύκλους  δεξιούς όπως τους δείχτες ενός ρολογιού.  
2.-Ενώ κάνετε τους κύκλους με το δεξί πόδι (στην φορά των δειχτών ενός ρολογιού), γράψτε τον αριθμό 6 στον αέρα με το δεξί χέρι σας.
Το πόδι σας τότε θα αλλάξει κατεύθυνση.
3.-Πάθατε πλάκα ε;  Δεν μπορείτε να το κουμαντάρετε!
4.-Κάντε στους φίλους σας το τεστ αυτό δεν θα το πιστεύουν!!! 

Είστε φυσιολογικός;

Αναρωτηθήκατε πότε εάν το μυαλό σας είναι φυσιολογικό η εάν είναι διαφορετικό;
Λοιπόν κάντε σοβαρά την άσκηση συλλογισμού και βρείτε την απάντηση.
Ακολουθήστε τις οδηγίες και απαντήστε στις ερωτήσεις μία, μία, όσο πιο γρήγορα μπορείτε
και χωρίς να πάτε στην επόμενη εάν δεν έχετε απαντήσει πρώτα στην προηγούμενη.
Δεν είναι απαραίτητο να γράφετε τις απαντήσεις σας.
Θα εκπλαγείτε με το αποτέλεσμα, είναι σίγουρο.




Πόσο κάνουν;

15+6



3+56



89+2



12+53



75+26



25+52



63+32



ε ναι , είναι πιο δύσκολοι οι υπολογισμοί αλλά είναι πραγματική άσκηση!
Κουράγιο λοιπόν

123+5






ΓΡΗΓΟΡΑ! ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΕΝΑ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΩΜΑ!
Κατεβείτε πιο κάτω.


 

Κι άλλο.
Κι άλλο.  
Σκεφτήκατε ένα «σφυρί κόκκινο» έτσι δεν είναι?
Εάν όχι ανήκετε στο 2% του πληθυσμού που το μυαλό είναι αρκετά
διαφορετικό και σκέφτεται κάτι άλλο.

98% του πληθυσμού απαντούν 'σφυρί κόκκινο' σε αυτή την άσκηση, φοβερό ε?

Μετρήστε τα F

Μετρήστε πόσα  'F' έχει στο παρακάτω κείμενο :

+++++++++++++++++++++++++++
FINISHED FILES ARE THE RE-
SULT OF YEARS OF SCIENTIF-
IC STUDY COMBINED WITH THE
EXPERIENCE OF YEARS
+++++++++++++++++++++++++++
Μην πάτε παρακάτω εάν δεν έχετε τελειώσει το μέτρημα
ΟΚ?





Πόσα? Τρία?

Λάθος, έξι υπάρχουν - Χωρίς πλάκα!
Δείτε πιο πάνω και μετρήστε τα!
Η απάντηση είναι πιο κάτω...


Το μυαλό δεν μπορεί να επεξεργαστεί το 'OF'
Φοβερό ε;
Όποιος μέτρησε έξι με την μία είναι ιδιοφυία,
τέσσερα η πέντε είναι σπάνιο, τρία είναι φυσιολογικός..
Λιγότερο από τρία αλλάζουμε γυαλιά!

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Η φωτογραφία που δεν τελειώνει ποτέ!

Θεσσαλονίκη

Συντριβάνι στο Ντουμπάι

Χαλαρώστε και ακούστε Βαλς!

Θερίζουμε ότι σπείραμε

Οι δημιουργίες του Θεού

Ο ανοιχτόμυαλος

Ανοιχτά Μυαλά